သက်ကြီးရွယ်အိုများလာတဲ့ မျက်မှောက်ကမ္ဘာမှာ

သက်ကြီးရွယ်အိုများလာတဲ့ မျက်မှောက်ကမ္ဘာမှာ
(မိုးမခ) မေ ၂၂၊ ၂၀၂၆

မွေးဖွားနှုန်း ကျဆင်းလာတော့ အိုမင်းလာတဲ့ လူ့အဖွဲ့အစည်းလို့ သုံးကြပါတယ်။ လူငယ်တွေအပေါ် သက်ကြီးရွယ်အို၏မှီခိုမှုအချိုးမြင့်တက်လာတဲ့ ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးကို စာရင်းများကနေ ဖော်ြပလိုက်ပါတယ်။

သက်ကြီးရွယ်အို၏မှီခိုမှုအချိုးမြင့်တက်လာတဲ့ ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုး

ကုလသမဂ္ဂ၏ World Population Prospects 2024 ခန့်မှန်းချက်များအရ ကမ္ဘာတစ်ဝန်းရှိ နိုင်ငံအများအပြားမှာ သက်ကြီးရွယ်အို မှီခိုမှုအချိုး (old-age dependency ratio) လျင်မြန်စွာ မြင့်တက်လာနေကြောင်း တွေ့ရသည်။ ယင်းအညွှန်းကိန်းမှာ အသက် ၆၅ နှစ်နှင့်အထက် လူဦးရေကို အလုပ်လုပ်နိုင်သည့် အသက်အုပ်စုဖြစ်သော ၁၅ နှစ်မှ ၆၄ နှစ်အတွင်း လူဦးရေနှင့် နှိုင်းယှဉ်တိုင်းတာထားခြင်းဖြစ်သည်။

တောင်ကိုရီးယားနိုင်ငံတွင် အထူးသဖြင့် မြင့်တက်နှုန်း အလွန် မြင့်မားမည်ဟု ခန့်မှန်းထားပြီး၊ အလုပ်လုပ်နိုင်သူ ၁၀၀ ဦးလျှင် အသက် ၆၅ နှစ်နှင့်အထက် လူဦးရေမှာ ၂၀၂၆ ခုနှစ်တွင် ၃၁.၂ ဦးရှိရာမှ ၂၀၅၀ ခုနှစ်တွင် ၇၅.၆ ဦးအထိ မြင့်တက်လာမည်ဖြစ်သည်။ အီတလီနိုင်ငံတွင်လည်း ၄၀.၇ မှ ၇၀.၄ အထိ တိုးလာမည်ဟု ခန့်မှန်းထားသည်။ ယင်းကိန်းဂဏန်းများက ကမ္ဘာလုံးဆိုင်ရာ လူဦးရေ အိုမင်းလာမှု အရှိန်မြန်လာနေကြောင်း ဖော်ပြနေပြီး၊ အလုပ်လုပ်နိုင်သူဦးရေ လျော့နည်းလာမှုကြောင့် စီးပွားရေးဝန်ထုပ်ဝန်ပိုး ပိုမိုကြီးထွားလာမည်ဖြစ်သည်။

အမေရိကန်ကဲ့သို့ စက်မှုဖွံ့ဖြိုးပြီး နိုင်ငံများတွင်တော့ အိုမင်းလာမှုနှုန်း ကွာခြားမှု မများလောက်ဟု ခန့်မှန်းထားပြီး၊ သက်ကြီးရွယ်အို မှီခိုမှုအချိုးမှာ အလားတူကာလအတွင်း ၂၉.၃ မှ ၃၇.၉ အထိသာ တိုးလာမည်ဖြစ်သည်။ တရုတ်နိုင်ငံတွင်တော့ လူဦးရေဖွဲ့စည်းပုံ ပြောင်းလဲမှု အလွန်မြန်ဆန်လာမည်ဟု မျှော်မှန်းထားပြီး၊ အချိုးမှာ ၂၁.၆ မှ ၅၂.၃ အထိ နှစ်ဆကျော် မြင့်တက်လာမည်ဖြစ်သည်။ အိန္ဒိယနှင့် လူငယ်အခြေပြု ဖွံ့ဖြိုးဆဲစီးပွားရေးနိုင်ငံများအချို့မှာ တိုးလာမှုအနည်းငယ်ရှိသော်လည်း ယှဉ်ပြိုင်ရင် လူငယ်ဦးရေ ပိုများနေဆဲဖြစ်မည်ဟု ခန့်မှန်းထားသည်။

ကုလသမဂ္ဂ၏ ယခုခန့်မှန်းချက်များမှာ မွေးဖွားနှုန်း၊ အသက်ရှည်မှုနှင့် ရွှေ့ပြောင်းနေထိုင်မှုဆိုင်ရာ လက်ရှိလမ်းကြောင်းများအပေါ် အခြေခံထားခြင်းဖြစ်သည်။ ယင်းလမ်းကြောင်းများ ဆက်လက်တည်ရှိနေပါက အိုမင်းလာသော လူဦးရေများကြောင့် အလုပ်သမားဈေးကွက်၊ ပင်စင်စနစ်များနှင့် အစိုးရဘဏ္ဍာရေးများအပေါ် ဖိအား ပိုမိုများပြားလာနိုင်ပြီး၊ အစိုးရများအနေဖြင့် သက်ကြီးရွယ်အို လူဦးရေနှင့် ကိုက်ညီသော မူဝါဒများကို ပြင်ဆင်ပြောင်းလဲရန် လိုအပ်လာမည်ဖြစ်သည်။

သို့သော် ဤဒေတာများတွင် အသက် ၆၅ နှစ်ကျော်သူများအနက် အလုပ်ဆက်လုပ်နေသူများစွာ ရှိနေသေးကမှု ပမာဏနှင့် လူငယ်များအားလုံးလည်း အလုပ်လုပ်နေမှု ရှိမရှိ တို့ကို ထည့်သွင်းတွက်ချက်ထားခြင်း မရှိကြောင်း သတိပြုရန် လိုအပ်သည်။

နောက်တချက်ကတော့ အသက်ကြီးသူပင်စင်နီးသူများ အလုပ်လုပ်နှုန်းနဲ့ အလုပ်လက်မဲ့ ဖြစ်နေမှု အရေအတွက် နှိုင်းယှဉ်မှု ဖြစ်ပါတယ်။

သက်ကြီးအလုပ်သမားများ၏ အလုပ်အကိုင်အခြေအနေ မညီမျှမှုများ

ကမ္ဘာတစ်ဝန်းရှိ ဒေသအများအပြားတွင် လူဦးရေ အိုမင်းလာမှု မြန်ဆန်လာနေသဖြင့် သက်ကြီးအလုပ်သမားများနှင့် ပင်စင်စားများ၏ အချိုးအစား တိုးလာခြင်းက အလုပ်သမားဈေးကွက်နှင့် အစိုးရဘဏ္ဍာရေးအတွက် စိန်ခေါ်မှုအသစ်များ ဖြစ်ပေါ်စေနေသည်။ ကုလသမဂ္ဂ၏ ခန့်မှန်းချက်များအရ ၂၀၅၀ ခုနှစ်တွင် တောင်ကိုရီးယား၊ တရုတ်၊ အီတလီနှင့် ဂျာမနီတို့ကဲ့သို့ နိုင်ငံများတွင် သက်ကြီးရွယ်အို မှီခိုမှုအချိုး သိသိသာသာ မြင့်တက်လာမည်ဖြစ်ပြီး၊ အလုပ်လုပ်နိုင်သည့် အသက်အုပ်စုများအပေါ် ဖိအားပိုများလာမည်ဖြစ်သည်။

ဤအခြေအနေအောက်တွင် OECD ၏ Dashboard on Older Workers မှ ၂၀၂၄ ခုနှစ် နောက်ဆုံးဒေတာများအရ အလုပ်သက်တမ်း နောက်ဆုံးဆယ်စုနှစ်အတွင်းရှိသူများ (အသက် ၅၅ မှ ၆၄ နှစ်) အတွက် အလုပ်အကိုင်ရရှိမှု အခြေအနေများမှာ မညီမျှမှုများ ဆက်လက်ရှိနေကြောင်း ဖော်ပြထားသည်။

ဤအသက်အုပ်စုအတွင်း အလုပ်ရှိသူနှုန်းမှာ တောင်အာဖရိကတွင် ၃၉ ရာခိုင်နှုန်းသာရှိပြီး ဂျပန်တွင် ၇၉ ရာခိုင်နှုန်းအထိ ရှိသည်။ ဥရောပနိုင်ငံကြီးများအတွင်းတွင်လည်း အီတလီနှင့် ပြင်သစ်တွင် ၆၀ ရာခိုင်နှုန်းခန့်သာရှိသော်လည်း ဂျာမနီတွင် ၇၅ ရာခိုင်နှုန်းရှိပြီး၊ ဗြိတိန်တွင် ၆၆ ရာခိုင်နှုန်းရှိသည်။ မြောက်အမေရိကဒေသဖြစ်သော အမေရိကန်နှင့် ကနေဒါတွင်တော့ ၆၄ ရာခိုင်နှုန်းရှိသည်။ သက်ကြီးတန်းများတွင် ၁၀၀ မှာ ၆၄ ဦး အလုပ်လုပ်နေသည်ဟု ဆိုခြင်းဖြစ်သည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သက်ကြီးအလုပ်ရှာဖွေသူ အများအပြားသည် အလုပ်လက်မဲ့အဖြစ် ကြာရှည်စွာ နေရခြင်းကို ရင်ဆိုင်နေရသည်။ အလုပ်လက်မဲ့ကာလ တစ်နှစ်ကျော်ကြာသူများကို ရည်ညွှန်းသည့် “ရေရှည်အလုပ်လက်မဲ့” နှုန်းမှာ တောင်အာဖရိကတွင် ၇၇ ရာခိုင်နှုန်း၊ အီတလီတွင် ၆၂ ရာခိုင်နှုန်း၊ စပိန်တွင် ၅၆ ရာခိုင်နှုန်းနှင့် ပြင်သစ်တွင် ၄၄ ရာခိုင်နှုန်းအထိ ရှိသည်။

အလုပ်အကိုင်နှုန်း မြင့်မားသည့် နိုင်ငံများတွင်တောင် စိန်ခေါ်မှုများ ဆက်ရှိနေဆဲဖြစ်သည်။ ဂျာမနီတွင် အသက် ၅၅ မှ ၆၄ နှစ်အတွင်း လူဦးရေ၏ ၇၅ ရာခိုင်နှုန်းမှာ အလုပ်ရှိနေသော်လည်း အလုပ်လက်မဲ့ဖြစ်နေသူများအနက် ၄၂ ရာခိုင်နှုန်းမှာ ရေရှည်အလုပ်လက်မဲ့များ ဖြစ်နေကြသည်။ ထိုနှိုင်းယှဉ်ချက်အရ အမေရိကန်နှင့် ကနေဒါတို့တွင် အလုပ်ရှိသူနှုန်း ၆၄ ရာခိုင်နှုန်းစီရှိသော်လည်း ရေရှည်အလုပ်လက်မဲ့နှုန်းမှာ ၁၅ ရာခိုင်နှုန်းနှင့် ၁၃ ရာခိုင်နှုန်းသာရှိသည်။

ဤကွာခြားချက်များမှာ ကျွမ်းကျင်မှုမကိုက်ညီမှု၊ ကျန်းမာရေးကန့်သတ်ချက်များနှင့် အသက်အရွယ်အပေါ် အခြေခံသည့် အလုပ်ခန့်အပ်မှုတွင် နှိမ်ချမှု များကဲ့သို့ ဖွဲ့စည်းပုံဆိုင်ရာ အတားအဆီးများကို ထင်ဟပ်စေသည်။ ယင်းအချက်များကြောင့် အလုပ်လက်မဲ့ဖြစ်ပြီးနောက် သက်ကြီးအလုပ်သမားများ အလုပ်ပြန်ရရန် ပိုမိုခက်ခဲလာသည်။ ထို့ပြင် အလုပ်သမားဈေးကွက်၏ လွတ်လပ်ပြောင်းလဲနိုင်မှု၊ အငြိမ်းစားယူမူဝါဒများနှင့် အလုပ်ရှင်များ၏ လုပ်ထုံးလုပ်နည်းကွာခြားမှုများကလည်း OECD နိုင်ငံများအကြား ရလဒ်များ အလွန်ကွာခြားနေခြင်းကို ရှင်းပြပေးနေသည်။