ကမ္ဘာတိုင်ဆုံး မောင်စစ်မုန်း - အူတော့သည်လည်း ခွေးစကား (၃၂)

ကမ္ဘာတိုင်ဆုံး မောင်စစ်မုန်း - အူတော့သည်လည်း ခွေးစကား (၃၂)

မိုးမခ ၊ စက်တင်ဘာ ၂၁ ၊ ၂၀၂၆ 

 

"ခွေးဆိုးခေတ်ပျောက် ၄၉၂၆" 

ရပ်ကွက်ထဲက ကလေးတွေ ပြေးရင်းလွှားရင်း အော်သွားကြတာ။

ဒီလိုဆိုတော့ ငလှိုင်ဂိန်ပြီပေါ့။ ဘယ်ကောင်က ချောက်ထဲ အပြတ်ကန်ချလိုက်တယ်မသိ။ မအလရော ရဲဝင်းဦးရော အရိုးတခြား အသားတခြားဖြစ်ပြီ။ ခွေးစားခံရတော့မယ်ဆိုတဲ့အထာ။ တောခွေးလား၊ မြေခွေးလား၊ ခွေးကို ခွေးစားတာတော့ ခံရတော့မယ်။ ချောက်ထဲမှာက မြေခွေးရော တောခွေးရော အပြည့်။ သူတို့ချင်းက တစ်ကောင်ကို တစ်ကောင်ချောင်း၊ တစ်ကောင်ဂျောင်း တစ်ဗိုက်ဝ၊ တစ်ဗိုလ်ကျ တစ်ဗိုလ်လုပ်တဲ့ ခွေးအုပ်။

ရခိုင်မှာလည်း အပိုင်း (၁)၊ ဇာတ်သိမ်း။ ကချင်မှာလည်း ဇာတ်သိမ်း၊ အပိုင်း (၁)။ ကရင်မှာလည်း နိဂုံးရဲ့ နိဒါန်း။ မန်းမှာတော့ ဒုဗိုလ်မှူးကြီးပါ ဒန်းစီး။ လေယာဉ်နှစ်စီးက အန္တိမဈာပန၊ နှစ်စီးက ဒုက္ခိတ။ အမျှ အမျှ မဝေကြ။

၄၉၂၆ ဆိုတာ ၄ ထိပ် ၆ ပိတ်၊ ၄ နဲ့ ၆ ပေါင်းရင် ၁၀ ဘူ။ အလယ် ၉၂ ပေါင်း ၁၁ က တပ်မ ၁၁ ကို၊ ရခိုင်ကို သွားတိုက်တဲ့ ၁၁ မလုံးကို ဘူ ညှပ်ထားတယ်။ ရသေ့ အဖမ်းခံရတဲ့ဖိုင် ထွက်လာတော့ နိမိတ်က အားကောင်းသွားပြီ။ ရ-က ၄၊ သေ့-က ၆။ ရသေ့က ဘူကောင် ဖြစ်သလေ။ သူတော်စင်မဟုတ်။ သိုးရေခြုံထားတဲ့ မြေခွေး။ ဒါက စစ်တပ်လက္ခဏာ။ တိုင်းပြည်အနာဂတ်ကို တရက်ချင်း စားလာတာ နှစ် ၆၀ ကျော်ပြီ။ အခုတော့ ၄-၉၂-၆ ဆိုတာ ခွေးဆိုး-ခေတ်ပျောက်။ ခွေးတွေ ဆိုးတဲ့ခေတ် ပျောက်ပြီဆိုတဲ့ အဓိပ္ပာယ်။ ခွေးဆိုး ၄၉ ဟာ ၂၆ မှာ ခေတ်ပျောက်ပြီ။ "အကုသိုလ်ထု၊ နှိုင်းမတုသာ၊ ခုသည့်ယတြာ၊ မရဏာ" တဲ့။ ကိုယ့်ယတြာက ကိုယ့်ပြန်သတ်၊ ကိုယ့်ရှူးကိုယ်ပတ်၊ ကြမ္မာရဟတ် တစ်ပတ်လည်၊ မပြတ်အတွယ်ခံ၊ နေ့စဉ်ရန်မီး ထိန်ထိန်ညီး။

ဧရာမြစ်ပြင် မြောက်ပိုင်းဂွင်လည်း စစ်ယာဉ်တွေမြုပ်၊ စစ်ဦးထုပ်ချွတ်၊ စစ်ဝတ်စွန့်ကာ အမှောင်ခွာကြ။

ရခိုင်ရိုးမ အနောက်ဘက် ၁၁ မလည်း တက်သမျှကုန်။
အနောက်တောင်လည်း အပျောက်ဖျောင်။
တောင်ပိုင်းလည်း ရောင်ကိုင်း။
ပြည်မလည်း ချီ(ခြေ)ချစရာမရှိ။

စစ်အုပ်စုမှန်သမျှ အကျယ်ချုပ်ကျရတဲ့အခြေ၊ စစ်သားဆို တပ်ပြင်ထွက်ဖို့တောင် မဖြစ်နိုင်တော့တဲ့အနေ၊ ပြည်သူကို ပြုခဲ့တဲ့ အကုသိုလ်ဝဋ်‌တွေ တဖြည်းဖြည်း လာပြီလေ။

လေးမျက်နှာ တာကျိုးပြီဆိုကတည်းက နိမိတ်မကောင်းတော့။ ထပ်ဖို့လည်း ပြန်ပြန်ကျိုးဆိုတော့ ဖို့သမျှ ကျိုး၊ ပို့သမျှ ဒိုးမို့ ပစအားနဲ့မရ၊ အရပ်လေးမျက်နှာလုံး ဗုံး‌ဗုံးလဲကျတော့မယ်ဆိုတာ သေချာသွားပြီ။

သင်္ဘောသီးတွေလည်း စင်းကောလှီးခံရသလို၊ ဟော-
တံတားဦးမှာ အထူးစစ်ဆင်
ဒရုန်းပျံဆင်း ငှက်သိုက်တွင်းဝင်
ငှက်လည်ပင်းပြတ် အမြီးဖြတ်ကင်
တောင်ပံချိုး ခြေကျိုးငှက်နှစ်ကင်၊
ရဲဝင်းဦး အရူးရိုးဖြစ်အင်
မအလ ဖျင်ဝဒုတ်ကြီးဝင်။
အဲလို အဲလို နေ့ညဉ့်မပြတ် တပ်တွင်းအရွတ်အဖတ်တွေ ပေါ်နေပြီ။

ဒရုန်း ဒရုန်း ဒို့ဒရုန်းသည်
ဝုန်းဝုန်းမည်ကာ စွာ၏လော။
စွာတေး စွာတေး။
ငှက်နှစ်ကောင်သည် အတောင်ကျွတ်ကာ မသာ မသာ။
လေကာမှူးလည်း ဘာကူးညာကူး ဘဝကူး။
တံတားဦးသည် ထူးတည့် ထူးတည့် အံ့ရာသား။

အင်း... ကုန်းရေနှစ်တန် ဆုံးလေပြန်
ဘရန်တောက်တီး အကြောက်ကြီး
ရီးတောင်မနိုင် မီးအောင်လှိုင်
ဟေ့... မီးအောင်လှိုင် ရီးတောင်မနိုင်
စစ်သားဘဝ ဆုံးခန်းတိုင်
မီးအောင်လှိုင်ဘဝ ဆုံးခန်းတိုင်။

တစ်နိုင်ငံလုံး စစ်မီးဖုံး
စစ်မီးဖုံးဟေ့ စစ်မီးဖုံး။
စစ်အုပ်စုကြီး ကြိမ်မီးအုံး
ကြိမ်မီးအုံးဟေ့ ကြိမ်မီးအုံး။
စစ်မင်းဆက်ပြတ် လက်စတုံး
လက်စတုံးဟေ့ လက်စတုံး။

သို့ကလို ကဗျာတွေ၊ စာတွေ၊ တဘောင်တွေ၊ စနည်းတွေ တပ်ထဲ၊ အရပ်ထဲ၊ ဇာတ်ထဲ ပေါ်ထွက်လာပြီ။

တကယ်တော့ စစ်အုပ်စုက စစ်သွားတိုက်တာမဟုတ်ဘူး။ စစ်သားဖြုံးရင်း လက်နက်ခဲယမ်း သွားထောက်ပံ့တာ။ ရိက္ခာသွားပို့တာ။ တကယ်တော့ စစ်တပ်က သွားမပို့ရင် တော်လှန်ရေးဘက်မှာ ရေရှည်တိုက်စရာ ကျည်ရှိဖို့တောင် မလွယ်။ ဘတ်ဘတ်ကြီးမေတ္တာကြောင့် ပစ်စရာတွေရှိ၊ ပစ်တာတွေထိ အတိအကျ အမိအရဖြစ်နေတာ။

အခြေအနေက စစ်မင်းဆက်ရဲ့ စစ်အုပ်ချုပ်မှု အဆုံးသတ်ဖို့ဆိုက်လာ။ ဒီတစ်ကြိမ်ဟာ ဘယ်လိုဘယ်အကြောင်းနဲ့မှ မသိမ်းသင့်တဲ့အာဏာကို သိမ်းလိုက်တဲ့ အကုသိုလ်မှုကြီး။ ဒီအကုသိုလ်မှု အကုသိုလ်ထုကြီးက စစ်အုပ်စုတစ်ခုလုံးကို ချေမွပစ်တဲ့အဆင့်ထိ ကြီးတာကလား။ တပြည်လုံးက အစိုးရနဲ့ပြည်သူ ကြည်ဖြူလက်တွဲ၊ တစ်ပြည်လုံးရဲ့အသက်ကို ကိုဗစ်လက်ထဲက ဆွဲထုတ်နေချိန်မှာ တစ်ပြည်လုံးရှူနေတဲ့ အောက်စီဂျင်ပိုက်ကို ဖြုတ်ပစ်လိုက်တဲ့ အကုသိုလ်ထုကြီးလေ။ ဒီစစ်စိတ်ဓာတ်မျိုးက တိုင်းပြည်နဲ့ကို မတန်တော့တာ။ ဒီစစ်တပ်မျိုးက တိုင်းပြည်ထဲမှာ ထားစရာကို အကြောင်းမရှိတော့တာ။ အနံ့အသက်ကို အကျန်မခံနိုင်တော့တာ။ အော့နှလုံးနာ စက်ဆုတ်ရွံရှာ မုန်းတီး နာကျည်းသွားပြီ။ ‌ခွင်ဘမလွတ်နိုင်တော့။

ပြည်ထောင်စုပြိုကွဲမစိုးလို့ဆိုတာနဲ့ ‌ဗိုလ်နေဝင်း အာဏာသိမ်းပြီး အဲဒီတစ်လုံးနဲ့ တိုင်းပြည်အမှောင်ဖုံးတဲ့ဇာတ်လည်း ဆက်ကလို့ မရတော့။ ခု မင်းအောင်လှိုင် အာဏာသိမ်းလိုက်လို့ ပြည်ထောင်စုက ပဲ့ထွက်သွားပြီ။ ရှမ်းမြောက်မရှိတော့။ စီမံကိန်းလိုလို ဘာလိုလိုနဲ့ ဟိုတိုင်း ဒီပြည်နယ်မှာ အပေါင်ဆုံးတွေလည်း များပြီ။ ဗိုလ်သန်းရွှေတို့ အာဏာသိမ်း အကြောင်းပြချက် တိုင်းပြည်ကြီး ချောက်ထဲ ကျရန် လက်နှစ်လုံး အလိုလည်း ဆက်လိုလို့မရတော့။ မီးအောင်လှိုင် အာဏာသိမ်းပြီးနောက် တိုင်းပြည်က အဝီဇိထိရောက်သွားပြီ။ စစ်တပ်ဟာ သူ ဦးထိပ်ပန်ဆင်ပါတယ်ဆိုတဲ့ တိုင်းပြည်ကာကွယ်ရေးအလုပ် ဘာတစ်ခုမှမလုပ်တော့။ တိုင်းပြည်ကို မီးတိုက်ပြီ။ ပြည်သူကို မီးမြှိုက်ပြီ။ တိုင်းပြည်ကို ရောင်းစားပြီ။ တိုင်းတပါးက ကိုယ့်မြေကို ကျူးကျော်သိမ်းပိုက်လာတာကို ဒူးတုပ်လက်အုပ်ချီ ရေစက်ချနေပြီ။

အဲသလို ဘာမှအသုံးမကျတဲ့အပြင် ကိုယ့်ပိုက်ဆံနဲ့ ကိုယ့်ပြန်သတ်နေတဲ့ကောင်တွေကို ဘယ်သူက ထမင်းဆက်ကျွေးထားနိုင်တော့မလဲ။ ပြီးသွားပြီ။ သည်းခံနိုင်တဲ့အဆင့် ကျော်သွားပြီ။ ဒေါ်စုနဲ့ပြည်သူရဲ့ ကရုဏာနဲ့ မေတ္တာကို မထီမဲ့မြင်ပြုပြီးတဲ့နောက် စစ်တပ်အဖို့ စည်းပေါက်သွားပြီ။
ဒေါ်စုရဲ့ ပညာနဲ့ ဩဇာကို ကန်ကျောက်ပြီးတဲ့နောက် စစ်တပ်ရဲ့အခန်းကဏ္ဍ ပျောက်ပြီ။
တိုင်းပြည်ကို ဖျက်ဆီးပြီးတဲ့နောက် နိုင်ငံသားတယောက်ဖြစ်ခွင့်ပါ ကုန်သွားပြီ။

ခုတော့ စစ်တပ်ဟာ တိုင်းပြည်ရန်သူလုံးလုံးဖြစ်လို့ လက်နက်ကိုင် ဗိုလ်ကျသူကို လက်နက်ဆွဲ ပြန်တော်လှန်ကြပြီ။ အကျအဆုံးက များ၊ တပ်ထဲဝင်တဲ့ စစ်သားသစ် မရှိတော့ ပိုးစိုးပက်စက် လူပြန်ပေးဆွဲကာ သူတို့အသက်ကို ကာကွယ်ကြရပြီ။ သူတို့မတရားစည်းစိမ်ကို ကာကွယ်ခိုင်းရပြီ။ ပြည်သူကို စစ်တပ်က မကာကွယ်။ ပြည်သူကို စစ်တပ်က ကာကွယ်ခိုင်းနေပြီ။

ဒါ နောက်ဆုံးဆေး။ ရပ်ကြိုရပ်ကြား လူမိုက်ထားပြီး လမ်းသွားလမ်းလာ ဖမ်းဆွဲ၊ မြန်မာစစ်တပ် 'စတန်းဒတ်အာမီ' ကြီးထဲ ဇွတ်အတင်းဆွဲသွင်းနေရပြီ။ တပ်လည်း ပျက်သလို တိုင်းပြည်ကြီးလည်း ပျက်သွားပြီ။ စစ်သားရဲ့အလုပ်က ပြည်သူကို သတ်တာနဲ့ ပြည်သူ့စည်းစိမ်ကို ဖျက်တာ၊ တိုင်းပြည်အနာဂတ်ကို သင်းကွပ်တာပဲ ရှိတော့ပြီ။ ဒီနည်းနဲ့ စစ်သက်ဆက်ဖို့ဟာ ကြာကြာမဖြစ်နိုင်။

မီးအောင်လှိုင် ခိုင်းသမျှ သင်္ချိုင်းဝချည်း။ မီးအောင်လှိုင် လက်ညှိုးညွှန်ရာ မသာဖြစ်။ မီးအောင်လှိုင် အူသမျှ ပူဖို့သက်သက်။ မီးအောင်လှိုင် ဟောင်သမျှ လောင်ဖို့သက်သက်။

 

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

👉 ကမ္ဘာတိုင်ဆုံး မောင်စစ်မုန်း - အူတော့သည်လည်း ခွေးစကား

 

 

Join Us @ MoeMaKa Telegram

t.me@moemaka

Please show your support, donate with Zelle

Zelle to moemaka.org@gmail.com "MoeMaKa Multimedia"

Like and Subscribe MoeMaKa YouTube Channel

youtube.com/@moemaka

Like us on MoemaKa Facebook

Follow us on X

X.com/MoeMaKa

#MoeMaKaMedia

#WhatsHappeningInMyanmar