အိုဘားမား ထုတ်လုပ်တဲ့ (ကမ္ဘာကြီးကို နောက်ချန်ထားခဲ့ပါ) ရုပ်ရှင်က ဘာကို ပြောချင်သလဲ

ပဲခူးဆား သာဂိ

မိုးမခ ၊ မေ ၁၇ ၊ ၂၀၂၆

*"Leave the World Behind" (ကမ္ဘာကြီးကို နောက်ချန်ထားခဲ့ပါ)* ရုပ်ရှင်ဟာ လက်ရှိကျွန်တော်တို့ ဖြတ်သန်းနေရတဲ့ ခေတ်သစ်လူမှုအဖွဲ့အစည်းရဲ့ အားနည်းချက်တွေနဲ့ ကြောက်ရွံ့မှုတွေကို ပေါ်လွင်အောင် ရိုက်ပြထားတဲ့ စိတ်ပညာဆိုင်ရာ သည်းထိတ်ရင်ဖို (Psychological Thriller) ဇာတ်ကားတစ်ကား ဖြစ်ပါတယ်။

ရုပ်ရှင်က ဘာကို မီးမောင်းထိုးပြသလဲ

၁။ နည်းပညာအပေါ် အလွန်အကျွံ အမှီပြုနေရခြင်း (Over-reliance on Technology)

ရုပ်ရှင်ထဲမှာ ဆိုင်ဘာတိုက်ခိုက်မှု (Cyberattack) ကြောင့် အင်တာနက်၊ GPS၊ တယ်လီဖုန်းလိုင်းနဲ့ လျှပ်စစ်မီးတွေ အကုန်ပြတ်တောက်သွားတဲ့အခါ လူသားတွေ ဘာလုပ်ရမှန်းမသိဘဲ လုံးဝလမ်းပျောက်သွားတာကို ပြထားပါတယ်။ ကျွန်တော်တို့ဟာ နေ့စဉ်ဘဝ ရှင်သန်လှုပ်ရှားဖို့အတွက် နည်းပညာအပေါ်မှာ ဘယ်လောက်တောင် အသက်ဆက်နေရသလဲ၊ အဲဒီစနစ်ကြီးသာ ရုတ်တရက် ပြိုလဲသွားရင် ကျွန်တော်တို့ ဘယ်လောက်ထိ အားကိုးရာမဲ့သွားမလဲဆိုတာကို သတိပေးချင်တာ ဖြစ်ပါတယ်။

၂။ လူသားအချင်းချင်း ယုံကြည်မှု ကင်းမဲ့ခြင်းနှင့် သံသယစိတ် (Isolation and Distrust)

အကျပ်အတည်းတစ်ခုနဲ့ ရင်ဆိုင်ရတဲ့အခါ လူတွေဟာ တစ်ယောက်နဲ့တစ်ယောက် ပူးပေါင်းကူညီဖို့ထက် မိမိကိုယ်ကိုယ် ကာကွယ်ဖို့ (Self-preservation) ကိုပဲ အရင်ဦးစားပေးတတ်ကြပါတယ်။ ဇာတ်လမ်းထဲက လူဖြူမိသားစုနဲ့ လူမည်းသားအဖကြားက သံသယတွေ၊ လူမျိုးရေးခွဲခြားမှု အရိပ်အယောင်တွေနဲ့ အိမ်နီးနားချင်း အချင်းချင်းအပေါ် မယုံကြည်မှုတွေကတစ်ဆင့်—တကယ့် ဘေးအန္တရာယ်က ကမ္ဘာကြီးပျက်စီးတာထက် လူသားအချင်းချင်း စာနာစိတ်နဲ့ ယုံကြည်မှုတွေ ပျက်စီးသွားတာက ပိုကြောက်ဖို့ကောင်းကြောင်း ဖော်ပြနေပါတယ်။

၃။ ထိန်းချုပ်နိုင်စွမ်းမရှိခြင်းကို လက်ခံ ရတာ (The Illusion of Control)

လူတွေဟာ ငွေကြေး၊ ရာထူး၊ အဆင့်အတန်းတွေရှိရင် မိမိတို့ဘဝကို မိမိတို့ စိတ်ကြိုက်ထိန်းချုပ်မောင်းနှင်နိုင်တယ်လို့ ထင်တတ်ကြပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ တကယ့်ကမ္ဘာ့ကပ်ဘေး သို့မဟုတ် စစ်ပွဲကြီးတစ်ခု ဖြစ်လာတဲ့အခါ ဘယ်လောက်ပဲ ချမ်းသာချမ်းသာ၊ ပညာတတ်တတ် ဘာမှမတတ်နိုင်ဘဲ အားလုံးဟာ တန်းတူညီတူ အခင်းအကျင်းနဲ့ ကံကြမ္မာရဲ့ ရိုက်ခတ်မှုကို ခံရမှာပဲလို့ ဆိုလိုချင်တာပါ။

၄။ အမှန်တရားကို မျက်ကွယ်ပြုပြီး ထွက်ပေါက်ရှာခြင်း (Escapism)

ဒီအချက်ကို ကောင်မလေး ရို့စ် (Rose) ရဲ့ ဇာတ်ကောင်ကတစ်ဆင့် အမိအရ ပြထားပါတယ်။ ကမ္ဘာကြီးတစ်ခုလုံး ပျက်စီးနေချိန်မှာတောင် သူမဟာ သူမအကြိုက်ဆုံး *"Friends"* ဆိုတဲ့ TV Show ရဲ့ နောက်ဆုံးအပိုင်းကို ကြည့်ဖို့ပဲ အသည်းအသန် ကြိုးစားနေခဲ့ပါတယ်။ ဒါဟာ လက်ရှိလူသားတွေ ရင်ဆိုင်နေရတဲ့ စစ်ပွဲတွေ၊ ရာသီဥတုပြောင်းလဲမှုတွေနဲ့ ကမ္ဘာ့ပြဿနာကြီးတွေကို မျက်ကွယ်ပြုပြီး မိမိတို့စိတ်သက်သာရာရမယ့် ဖျော်ဖြေရေး (Pop culture) တွေထဲမှာပဲ နစ်မြုပ်ပြီး ထွက်ပေါက်ရှာနေကြတဲ့ သဘာဝကို သရော်ထားတာ ဖြစ်ပါတယ်။

ပြောချင်တာကတော့ ရုပ်ရှင်ရဲ့ နာမည်အတိုင်းပါပဲ... "Leave the World Behind" ဆိုတာ ဖုန်းတွေ၊ အင်တာနက်တွေ၊ လူမှုကွန်ရက်တွေနဲ့ ရုပ်ဝတ္ထုပစ္စည်းတွေနောက်ပဲ ဒုန်းစိုင်းလိုက်နေတဲ့ ကမ္ဘာကြီးကို ခဏလောက် နောက်မှာ ချန်ထားခဲ့ပြီး၊ မိမိတို့ရဲ့ ဘေးနားမှာရှိတဲ့ မိသားစု၊ လူသားချင်းစာနာမှုနဲ့ အမှန်တကယ် အရေးကြီးတဲ့ အရာတွေကို ပြန်လည်အာရုံစိုက်ဖို့ လိုအပ်နေပြီဆိုတာကို သံချောင်း ခေါက် အချက်ပေးလိုက်တဲ့ သဘောပဲ ဖြစ်ပါတယ်။

ဒီရုပ်ရှင်ကို အမေရိကန်သမ္မတဟောင်း ဘာရက် အိုဘားမား (Barack Obama) နဲ့ ဇနီးဖြစ်သူ မစ်ရှဲလ် အိုဘားမား (Michelle Obama) တို့ရဲ့ ရုပ်ရှင်ထုတ်လုပ်ရေးကုမ္ပဏီဖြစ်တဲ့ *Higher Ground Productions* ကနေ အဓိက တာဝန်ယူ ထုတ်လုပ်ခဲ့တာ ဖြစ်ပါတယ်။

အိုဘားမားတို့ဇနီးမောင်နှံ ဒီရုပ်ရှင်ကို ဘာကြောင့် ရွေးချယ်ထုတ်လုပ်ခဲ့သလဲဆိုတဲ့ အကြောင်း ၃ ချက် ရှိပါတယ်—

၁။ မူရင်းစာအုပ်ကို အိုဘားမား ကိုယ်တိုင် အလွန်ကြိုက်နှစ်သက်ခြင်း

ဒီရုပ်ရှင်ဟာ စာရေးဆရာ Rumaan Alam ရေးသားတဲ့ နာမည်ကြီး လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ် ဝတ္ထုကို ပြန်လည်ရိုက်ကူးထားတာပါ။ အိုဘားမားဟာ စာဖတ်ဝါသနာပါသူပီပီ ၂၀၂၁ ခုနှစ်မှာ သူ ဖတ်ခဲ့တဲ့စာအုပ်တွေထဲက "အကြိုက်ဆုံးစာအုပ်စာရင်း (Summer Reading List)" မှာ ဒီစာအုပ်ကို ထည့်သွင်းခဲ့ပါတယ်။ ဇာတ်လမ်းရဲ့ ဇာတ်ကောင်စရိုက်တွေနဲ့ လူ့သဘာဝကို ဖော်ပြပုံကို သူကိုယ်တိုင် သဘောကျခဲ့လို့ ရုပ်ရှင်အဖြစ် အသက်သွင်းဖို့ ဆုံးဖြတ်ခဲ့တာ ဖြစ်ပါတယ်။

၂။ လက်ရှိကမ္ဘာ့အခြေအနေနှင့် လူမှုရေးပြဿနာများကို မီးမောင်းထိုးပြချင်ခြင်း

အိုဘားမားဟာ သမ္မတအဖြစ် တာဝန်ယူခဲ့ဖူးသူ ဖြစ်တာကြောင့် နိုင်ငံရေး၊ လူမှုရေး၊ လူမျိုးရေး ကွဲပြားမှုတွေနဲ့ ဆိုင်ဘာလုံခြုံရေး (Cybersecurity) ဆိုင်ရာ ခြိမ်းခြောက်မှုတွေကို ကောင်းကောင်းနားလည်သူ ဖြစ်ပါတယ်။ ဒီရုပ်ရှင်က ပေးချင်တဲ့ "အကျပ်အတည်းဖြစ်လာရင် လူတွေဟာ တစ်ယောက်နဲ့တစ်ယောက် မယုံကြည်ဘဲ ကွဲပြားကုန်ကြတယ်" ဆိုတဲ့အချက်က လက်ရှိ အမေရိကန်နိုင်ငံနဲ့ ကမ္ဘာကြီးမှာ တကယ်ဖြစ်ပျက်နေတဲ့ အခြေအနေတွေကို ရောင်ပြန်ဟပ်နေတဲ့အတွက် လူတွေကို သတိပေးချင်တဲ့ ရည်ရွယ်ချက်နဲ့ ထုတ်လုပ်ခဲ့တာ ဖြစ်ပါတယ်။

၃။ ဇာတ်ညွှန်းပိုင်းကို ပိုမိုပီပြင်အောင် ကိုယ်တိုင် အကြံဉာဏ်ပေးခဲ့ခြင်း

အိုဘားမားဟာ ထုတ်လုပ်သူ အမည်ခံသက်သက် မဟုတ်ဘဲ ဒါရိုက်တာ Sam Esmail နဲ့အတူ ဇာတ်ညွှန်းပိုင်းကို အသေးစိတ် ဆွေးနွေးခဲ့ပါတယ်။ ဒါရိုက်တာရဲ့ ပြောပြချက်အရ အိုဘားမားဟာ သမ္မတဘဝ အတွေ့အကြုံတွေအရ—

* တကယ်သာ ဆိုင်ဘာတိုက်ခိုက်မှု ခံရရင် အစိုးရဘက်က ဘယ်လို တုံ့ပြန်မလဲ၊

* ကမ္ဘာပျက်မဲ့အခြေအနေမျိုးမှာ လူတွေရဲ့ စိတ်ဓာတ်က ဘယ်လောက်ထိ ကြောက်စရာကောင်းအောင် ပြောင်းလဲသွားမလဲ၊

* ဇာတ်လမ်းထဲက ဘေးအန္တရာယ်တွေက တကယ့်လက်တွေ့ဘဝနဲ့ ဘယ်လောက်ထိ နီးစပ်မှုရှိလဲ ဆိုတာတွေကို ပိုပြီး လက်တွေ့ကျကျ ပီပြင်လာအောင် အကြံဉာဏ်တွေ အများကြီး ပေးခဲ့တယ်လို့ သိရပါတယ်။

အတိုချုပ်ပြောရရင်တော့ အိုဘားမားဟာ ဒီရုပ်ရှင်ကတဆင့် *"နည်းပညာတွေ ပြိုလဲသွားတဲ့အခါ သို့မဟုတ် ကမ္ဘာ့အကျပ်အတည်းတစ်ခု ကြုံလာရတဲ့အခါ လူသားတွေအချင်းချင်း စည်းလုံးမှုမရှိရင် ဘယ်လောက်အထိ အန္တရာယ်ကြီးမလဲ"* ဆိုတဲ့အချက်ကို ပရိသတ်တွေ သတိပြုမိစေချင်လို့ ဒီဇာတ်ကားကို ရွေးချယ်ထုတ်လုပ်ခဲ့တာ ဖြစ်ပါတယ်။

ဒီဇာတ်ကားရဲ့ ဒါရိုက်တာဖြစ်တဲ့ *Sam Esmail* (သူဟာ နာမည်ကြီး Cyber-thriller စီးရီး Mr. Robot ကို ရိုက်ကူးခဲ့သူလည်း ဖြစ်ပါတယ်) ကတော့ အိုဘားမားထက်စာရင် *"လူသားတွေရဲ့ စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ အားနည်းချက်"* ကို ပိုပြီး ကလိချင်ခဲ့တာ ဖြစ်ပါတယ်။

ဒါရိုက်တာ Sam Esmail က မီဒီယာအင်တာဗျူးတွေမှာ သူပေးချင်တဲ့ မက်ဆေ့ခ်ျနဲ့ ပတ်သက်ပြီး အခုလို ဖွင့်ဟခဲ့ဖူးပါတယ်—

၁။ ပရိသတ်ကို "မရေရာမှု" နဲ့ "အကြောက်တရား" ကို ကိုယ်တိုင်ခံစားစေချင်တာ

ဒါရိုက်တာက ဇာတ်ကားကြည့်နေတဲ့ ပရိသတ်ကိုပါ ဇာတ်ကောင်တွေလိုပဲ "ဘာတွေဖြစ်နေမှန်း မသိရတဲ့" သောကမျိုး ပေးချင်ခဲ့တာပါ။ ဒါကြောင့် ရုပ်ရှင်ထဲမှာ ဆိုင်ဘာတိုက်ခိုက်မှုကို ဘယ်သူကလုပ်တာလဲ (မြောက်ကိုရီးယားလား၊ တရုတ်လား၊ အီရန်လား သို့မဟုတ် ပြည်တွင်းကပဲလား) ဆိုတာကို တိတိကျကျ မပြောပြဘဲ ဝေဝါးထားခဲ့ပါတယ်။ အဖြေကို ဇွတ်ရှာနေမယ့်အစား *"ဘာမှန်းမသိရတဲ့ အကြောက်တရား" (Fear of the unknown)* က လူတွေကို ဘယ်လောက်အထိ ရူးသွပ်သွားစေနိုင်သလဲဆိုတာကို ပြချင်ခဲ့တာ ဖြစ်ပါတယ်။

၂။ ကမ္ဘာပျက်ကပ် (Apocalypse) ရုပ်ရှင်တွေရဲ့ ပုံစံခွက်ကို ခွဲထွက်ချင်တာ

ဟောလိဝုဒ် ကမ္ဘာပျက်ရုပ်ရှင်အများစု (ဥပမာ - 2012, The Day After Tomorrow) မှာဆိုရင် မြို့ကြီးတွေ ပြိုကျပျက်စီးတာ၊ အစိုးရအဖွဲ့တွေ အစည်းအဝေးလုပ်ပြီး ဗုံးကြဲတာတွေကို အကြီးအကျယ် ပြလေ့ရှိပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ Sam Esmail ကတော့ အဲဒီလို အပြင်ပန်း ပျက်စီးမှုတွေထက် *"ဖုန်းလိုင်းပြတ်တောက်သွားတဲ့ အိမ်တစ်အိမ်ထဲက လူတွေရဲ့ စိတ်အခြေအနေ"* ကိုပဲ ကင်မရာအနီးကပ် (Intimate) ရိုက်ပြခဲ့ပါတယ်။ တကယ့်ဘေးအန္တရာယ်က အပြင်မှာတင် မဟုတ်ဘဲ အချင်းချင်း သံသယဝင်ပြီး စိတ္တဇနာဖြစ်နေတဲ့ လူတွေရဲ့ "အတွင်းစိတ်" မှာ ရှိနေတာကို မီးမောင်းထိုးပြချင်တာပါ။

၁။ "Friends" ဇာတ်သိမ်းပိုင်းနဲ့ အဆုံးသတ်ရခြင်းရဲ့ ရည်ရွယ်ချက်

အငြင်းပွားစရာဖြစ်ခဲ့တဲ့ ရုပ်ရှင်ရဲ့ ဇာတ်သိမ်း (ကောင်မလေး ရို့စ် က Friends TV ဇာတ်လမ်းတွဲ နောက်ဆုံးအခန်းကို ကြည့်ပြီး ကျေနပ် သွားတဲ့အခန်း) နဲ့ ပတ်သက်ပြီး ဒါရိုက်တာက အခုလို ရှင်းပြခဲ့ပါတယ်—

"အကျပ်အတည်းတွေ ရင်ဆိုင်ရတဲ့အခါ ဖျော်ဖြေရေးဆိုတာ ကျွန်တော်တို့အတွက် သက်သာရာရစေတဲ့ အရာ (Comfort food) တစ်ခု ဖြစ်လာပါတယ်။ အပြင်မှာ ကမ္ဘာကြီး ပျက်ချင်တိုင်းပျက်နေပါစေ၊ အဲဒီအခိုက်အတန့်လေးမှာ ရို့စ် ရှာတွေ့သွားတဲ့ ပျော်ရွှင်မှုက စစ်မှန်ပါတယ်"

ဒါရိုက်တာက ရို့စ်ရဲ့ လုပ်ရပ်အပေါ် သရော်ရုံတင်မကဘဲ တစ်ဖက်မှာလည်း နည်းပညာတွေ၊ လူမှုအဖွဲ့အစည်းတွေ ပြိုလဲနေချိန်မှာ အနုပညာနဲ့ ဖျော်ဖြေရေးဟာ လူသားတွေအတွက် ဘယ်လောက်တောင် စိတ်ဓာတ်ခွန်အား ပေးနိုင်သလဲ (သို့မဟုတ်) ထွက်ပေါက်ဖြစ်စေသလဲဆိုတာကို အလွှာနှစ်ထပ်နဲ့ တင်ပြသွားတာ ဖြစ်ပါတယ်။

ဒါရိုက်တာ Sam Esmail က ပရိသတ်တွေကို ကွန်ပျူတာ Screen တွေ၊ ဖုန်း Screen တွေနောက်ကနေ ခဏထွက်ပြီး *"တကယ်လို့ နည်းပညာတွေအားလုံး နာရီပိုင်းအတွင်း ပျောက်ကွယ်သွားရင် မင်းဘေးနားကလူကို မင်းတကယ် ယုံကြည်နိုင်ပါ့မလား"* ဆိုတဲ့ မေးခွန်းကို ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ပြန်မေးကြည့်ဖို့ ပုစ္ဆာတစ်ပုဒ် ချန်ထားပေးခဲ့တာ ဖြစ်ပါတယ်။

ဟုတ်ကဲ့၊ အပြည့်အဝ ထင်ဟပ်နေပါတယ်။ တကယ်တော့ ဒီရုပ်ရှင်ဟာ လက်ရှိ အမေရိကန် လူမှုအဖွဲ့အစည်း ရင်ဆိုင်နေရတဲ့ **ပြည်တွင်းရေး အကျပ်အတည်းတွေ၊ နိုင်ငံရေးအရ အုပ်စုကွဲမှုတွေနဲ့ လူထုရဲ့ စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ စိုးရိမ်ပူပန်မှုတွေ**ကို မှန်တင်မှန်တစ်ချပ်လို အကွက်ချပြီး ရောင်ပြန်ဟပ်ပြထားတာ ဖြစ်ပါတယ်။

ရုပ်ရှင်ထဲမှာ လက်ရှိ အမေရိကန် ပြည်တွင်းရေးရဲ့ အောက်ပါ ပကတိအခြေအနေတွေကို ထိထိမိမိ တွေ့နိုင်ပါတယ် —

၁။ ပြင်းထန်လှတဲ့ နိုင်ငံရေးနှင့် လူမှုရေး အုပ်စုကွဲမှု (Extreme Polarization)

လက်ရှိ အမေရိကန်မှာ ဒီမိုကရက် (Democrats) နဲ့ ရီပတ်ဘလစ်ကန် (Republicans)၊ လူဖြူနဲ့ လူနည်းစု မတူကွဲပြားသူတွေကြားမှာ အယူအဆရေးရာအရ အကြီးအကျယ် သဘောထားကွဲလွဲပြီး အုပ်စုအလွန်ကွဲနေကြပါတယ်။

ရုပ်ရှင်ထဲမှာလည်း အရေးပေါ်အခြေအနေ ကြုံရတဲ့အခါ ဇာတ်ကောင်တွေဟာ တစ်ဦးကိုတစ်ဦး လူသားချင်းစာနာမှုနဲ့ အရင်မကြည့်ဘဲ "သူက ဘယ်သူလဲ၊ ငါ့ပိုင်နက်ထဲကို ကျူးကျော်လာတာလား" ဆိုတဲ့ *"ငါတို့နဲ့ သူတို့" (Us vs. Them)* ဆိုတဲ့ သံသယစိတ်နဲ့ အုပ်စုခွဲ ကြည့်ကြပါတယ်။ ဒါဟာ အမေရိကန်ရဲ့ ပြည်တွင်း ညီညွတ်မှု ပျက်ပြားနေတာကို သရော်ထားတာပါ။

၂။ ပိုင်နက်နယ်မြေ စွဲလမ်းမှုနှင့် လက်နက်အားကိုးခြင်း (Gun Culture & Tribalism)

ဇာတ်လမ်းထဲမှာ ကီဗင် ဘေကွန် (Kevin Bacon) သရုပ်ဆောင်ထားတဲ့ ဒန်နီ (Danny) ဆိုတဲ့ ဇာတ်ကောင်ဟာ အမေရိကန်က "Prepper" (ကမ္ဘာပျက်ရင် သုံးဖို့ ရိက္ခာနဲ့ လက်နက် ကြိုစုဆောင်းထားသူ) တွေကို ကိုယ်စားပြုပါတယ်။

အခြားသူတွေ ဒုက္ခရောက်လို့ ဆေးဝါးလာတောင်းတဲ့အခါ သူက သေနတ်နဲ့ပစ်ဖို့အထိ လုပ်ပြီး နှင်ထုတ်ပါတယ်။ ဒါဟာ *"ငါ့အိမ်၊ ငါ့မြေ၊ ငါ့မိသားစု လုံခြုံဖို့ပဲ အဓိက၊ ကျန်တဲ့သူ ဘာဖြစ်ဖြစ် ဂရုမစိုက်ဘူး"* ဆိုတဲ့ လက်ရှိ အမေရိကန်လူထုကြားက တစ်ကိုယ်ကောင်းဆန်မှုနဲ့ သေနတ်ယဉ်ကျေးမှု (Gun Culture) ရဲ့ အန္တရာယ်ကို ဖော်ပြနေတာပါ။

၃။ ဒီမိုကရေစီနှင့် အဖွဲ့အစည်းများအပေါ် ယုံကြည်မှု ကျဆင်းလာခြင်း (Distrust in Institutions)

ရုပ်ရှင်ထဲက အချမ်းသာဆုံး လူမည်းစီးပွားရေးလုပ်ငန်းရှင် ဂျီအိပ်ခ်ျ (G.H.) က အမေရိကန်ရဲ့ အာဏာပိုင်တွေ၊ အစိုးရတွေဟာ အကျပ်အတည်းတစ်ခုဖြစ်လာရင် ပြည်သူတွေကို တကယ်မကယ်တင်နိုင်ဘူးဆိုတာကို အရိပ်အမြွက် ပြောပြသွားပါတယ်။

လက်ရှိ အမေရိကန်ပြည်သူတွေကြားမှာလည်း အစိုးရ၊ မီဒီယာနဲ့ တရားဥပဒေစိုးမိုးရေး အဖွဲ့အစည်းတွေအပေါ် ယုံကြည်မှု သမိုင်းတစ်လျှောက် အနိမ့်ဆုံးအဆင့်ကို ရောက်နေတဲ့ အခြေအနေ (Mistrust of Authority) နဲ့ တထပ်တည်း ကျနေပါတယ်။

၄။ ဆိုင်ဘာစစ်ပွဲနှင့် ပြည်တွင်းစစ်အန္တရာယ် (Cyber Warfare & Civil War)

ရုပ်ရှင်ရဲ့ နောက်ဆုံးပိုင်းမှာ ဂျီအိပ်ခ်ျက အမေရိကန်ကို ပြိုလဲအောင် လုပ်တဲ့ စစ်ဗျူဟာအဆင့် ၃ ဆင့်အကြောင်း ရှင်းပြပါတယ်။ အဲဒါကတော့ -

1. *အထီးကျန်အောင်လုပ်ခြင်း (Isolation):* နည်းပညာနဲ့ ဆက်သွယ်ရေးတွေ ဖြတ်တောက်လိုက်ခြင်း။

2. *အချင်းချင်း သံသယပွားအောင်လုပ်ခြင်း (Synchronized Chaos):* သတင်းမှားတွေ လွှတ်ပြီး လူတွေကို ကြောက်လန့်အောင် လုပ်ခြင်း။

3. *ပြည်တွင်းစစ် (Civil War):* အစိုးရက ထိန်းချုပ်ရခက်သွားပြီး လူတွေအချင်းချင်း သတ်ဖြတ်ကာ တိုင်းပြည်အလိုလို ပျက်စီးသွားခြင်း။

ဒီဗျူဟာဟာ ပြင်ပရန်သူက လာတိုက်စရာမလိုဘဲ အမေရိကန်တွေ အချင်းချင်း စည်းလုံးမှုမရှိရင် တွန်းပို့ခံရမယ့် *"ပြည်တွင်းစစ်အန္တရာယ်"* ကို အိုဘားမား (သမ္မတဟောင်းတစ်ဦးအနေနဲ့) က အစိုးရိမ်ဆုံးဖြစ်လို့ ပရိသတ်ကို အသိပေးချင်တဲ့ အချက်လည်း ဖြစ်ပါတယ်။

အတိုချုပ်ပြောရရင်တော့ Leave the World Behind ဟာ ဒုံးကျည်တွေ၊ ဗုံးတွေနဲ့ တိုက်မယ့် ရန်သူထက် *"အချင်းချင်း သံသယစိတ်တွေနဲ့ ကွဲပြားနေတဲ့ အမေရိကန် ပြည်တွင်းရေး အားနည်းချက်"* ကသာ တိုင်းပြည်ကို အလွယ်တကူ ပျက်စီးသွားစေနိုင်တယ်ဆိုတာကို အရှိကိုအရှိအတိုင်း ပြင်းပြင်းထန်ထန် သတိပေးထားတဲ့ ရုပ်ရှင် ဖြစ်ပါတယ်။